Professor Panos Terz anno 2008

Professor Dipl.jur.Dr.,Dr.sc./Dr.habil.(DSc)
Panos TERZ
«Σοφίαν καὶ ἐπιστήμην…κράτιστον φάναι εἶναι τῶν ἀνθρωπείων πραγμάτων»   
Πλάτων (Πρωταγόρας, 352 D)
„Sophian kai epistemen …kratiston phanai einai ton anthropeion pragmaton“
Platon (Protagoras, 352 D)
( „Von allen menschlichen Dingen sind Weisheit und Wissenschaft das Herausragendste“)
 
  Lebenslauf

Das BUCH; die geistige Nahrung eines jeden Wissenschaftlers!

 

  Βιογραφικό στα ελληνικά

Qualifizierungsarbeiten
  Lehre
  Weiterbildung
  Wissenschaftliche Publikationen (Auswahl)
  Populärwissenschaftliche Beiträge (Auswahl)
  Beiträge zu verschiedenen Themen (Auswahl)
  Wissenschaftliche Gutachten (Auswahl)
  Hochschulpolitische Expertisen (Auswahl)
  Impressum
 
  Βιογραφικό στα ελληνικά
   

Παναγιώτης  Τερζόπουλος 

Γεννήθηκε το 1938 στο Μακρύγιαλο από πολύ φτωχή αγροτική οικογένεια. Μεγάλωσε με „χαβίτς και τρίμα“( φαγητά των πτωχών ). Γαλουχήθηκε απο τους γονείς του στα ιδανικά του ουμανισμού και εμποτίστηκε από τη μητέρα του με φανατική αγάπη στα „γράμματα“ σύμφωνα με την πανάρχαια παράδoση των Ιώνων του Πόντου και ιδιαίτερα των φιλομαθών Τραπεζούντιων.

Το 1952 τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο του Μακρυγιάλου με πρωτεία. Χρωστά πολλά στον αξέχαστο δάσκαλο κ. Κώστα Μπουροζίκα, ο οποίος του επέτρεψε να χρησιμοποιεί όλα τα βιβλία από το γραφείο των δασκάλων . Πήγε στο Γυμνάσιο της Κατερίνης από την αρχή ως το τέλος (1957) με „λίαν καλώς“ και με πρωτεία. Του έχει απονομηθεί το „Πρώτο βραβείο“ της Επισκοπής Κίτρους σε διαγωνισμό εκθέσεων όλων των Γυμνασίων των Πιερίων. Αισθάνεται απέραντη ευγνωμοσύνη απέναντι στην καθηγήτρια κ. Ελένη Παπαδοπούλου και στον αείμνηστο καθηγητή κ. Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο για την εξέχουσα εκπαίδευση και την διαμόρφωση του χαρακτήρα του σε ουμανιστικές, κοινωνικές και επιστημονικές αξίες καθώς και για την άδεια να χρησιμοποιεί όλα τα βιβλία από το γραφείο των καθηγητών. Το Γυμνάσιο έθεσε γερές βάσεις για το επιστημονικό μέλλον του Π.Τ. Ευγνωμονεί επίσης πολύ την Βιβλιοθήκη των Ευαγγελικών , που ήταν για αυτόν πραγματικός παράδεισος της ανώτερης εγκυκλοπαιδικής μόρφωσης ( λεξικά, πολιτισμός, παγκόσμια λογοτεχνία). Εκεί διάβασε για πρώτη φορά μερικά περί της „Προτεσταντικής Ηθικής της Εργασίας“ ( ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ) και περί της „Καλβινιστικής Αρχής της Επίτευξης“ ( ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ). Αυτό τον διαμόρφωσε καθοριστικά και για πάντα.

Στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας σπούδασε Νομικές Επιστήμες με ειδίκευση στο Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο (Δ.Δ.Δ.) και στην Θεωρία/ Φιλοσοφία του Δικαίου απο την αρχή ως το τέλος με „άριστα“ και με πρωτεία. Με ειδική απόφαση της Νομικής Σχολής βοηθούσε τους γερμανούς συσπουδαστές του να σπουδάζουν επιτυχώς και να περάσουν τις εξετάσεις (ενδιάμεσες και τελικές). Η διπλωματική δατριβή βαθμολογήθηκε επισης με „άριστα“ και έλαβε το „Πρώτο βραβείο“ ανάμεσα σε χιλιάδες γερμανών και ξένων φοιτητών. Περάτωση των σπουδών με „άριστα“ και πρωτεία. Ο διακαής πόθος για επιστημονικές γνώσεις τον ώθησε να σπουδάσει εκουσίως βάσεις της Φιλοσοφίας, της Εθνικής Οικονομίας και Πολιτικές Επιστήμες (όλες οι εξετάσεις με “λίαν καλώς“και πρωτεία ). Οι επιστημονικές γνώσεις είναι για τον Π.Τ. υψίστη ευτυχία και μέγιστος πλούτος. Το θεωρούσε ιερό καθήκον και πολιτιστική υποχρέωση απέναντι στην αρχαία ελληνική επιστημονική κληρονομιά να έχει σαν Έλληνας ( εθνική συνείδηση ) και ιδιαίτερα σαν Τραπεζούντιος παντού και πάντα τα πρωτεία. Για αυτό ήδη στο δεύτερο έτος των σπουδών του πρότεινε ο κοσμήτωρ να προετοιμασθεί βαθμιαία για την ανώτερη επιστημονική σταδιοδρομία, γιατί κατά τη γνώμη του Πανεπιστημίου αυτή ήταν η αποστολή του. Αυτό είναι αξιοκρατία par excellence.

Έκανε ακριβώς δυόμιση χρόνια μεταπτυχιακές σπουδές στο Δ.Δ.Δ., συνέγραψε και υπεράσπισε την διδακτορική διατριβή με „magna cum laude“ ( „λίαν καλώς“ ) και απέκτησε τον ακαδημαϊκό τίτλο „Dr. jur.“ („Διδάκτωρ της Νομικής“). Κατόπιν διορίστηκε ως επιμελητής , έκανε εκουσίως μεταπτυχιακές σπουδές στο Διεθνές Οικονομικό Δίκαιο και ανέλαβε καθήκοντα στα πλαίσια της εκπαίδευσης των φοιτητών στο Δ.Δ.Δ. Το 1972 απέκτησε ύστερα απο ειδική επιστημονική εργασία και εξετάσεις με „λίαν καλώς“ την επίσημη άδεια για πανεπιστημιακές διαλέξεις ( „Facultas docendi“). Παραλλήλως έκανε πάλι εθελοντικά σπουδές των βάσεων της πανεπιστημιακής Παιδαγωγικής, Διδακτικής , Μεθοδικής/Μεθοδολογίας, Ψυχολογίας και του Πανεπιστημιακού Managemant (όλες οι εξετάσεις με “λίαν καλώς“). Το 1975 υπεράσπισε με μεγάλη επιτυχία την υφηγεσία του ( „Habilitation“) , απέκτησε τον ανώτερο ακαδημαϊκό τίτλο „Dr.sc.jur.“ ( „Δόκτωρ των νομικών Επιστημών“) και έγινε υφηγητής Πανεπιστημίου. Το 1977 ανακηρύχθηκε Καθηγητής („Assoc. Professor) Πανεπιστημίου στο Δ.Δ.Δ. Το 1992 μετετράπει επισήμως ύστερα από ειδικές εξετάσεις ο ακαδημαϊκός τίτλος „Dr.sc.jur.“ σε „Dr.jur.habil.“ (Διεθνώς : DSc). Αυτοί οι ακαδημαϊκοί τίτλοι προορίζονται αποκλειστικά για Πανεπιστημιακούς. Για λόγους αυτοπραγμάτωσης και ευτυχίας συνέγραψε εκουσίως από το 1976 ως το 1985 ακόμη δύο διδακτορικές διατριβές, μία με θέμα από την Ιστορία της Φιλοσοφίας και μία με θέμα από την Θεωρία των διεθνών σχέσεων. Το Πανεπιστήμιο όμως δεν του επέτρεψε από πολιτικούς λόγους να τις υπερασπίσει.

Και για επιστημονικούς λόγους έμαθε πολλές ξένες γλώσσες. Τοιουτοτρόπως είναι σε θέση να μελετήσει επιστημονικά κείμενα των κλάδων του σε περίπου δέκα γλώσσες, μιλά όμως μόνον πέντε ξένες γλώσσες. Εκτός τούτου δίδαξε επί έξι χρόνια την Νεοελληνική Γλώσσα στο Νυκτερινό Λύκειο της Λειψίας.

Παρέδωσε επιστημονικές διαλέξεις σε τέσσερα γερμανικά και σε άλλα επτά Πανεπιστήμια άλλων χωρών. Έκανε εκλαϊκευμένες επιστημονικές διαλέξεις στα πλαίσια της μετεκπαίδευσης επιστημόνων και ανώτερων κρατικών λειτουργών.

Εκπαίδευσε και μετεκπαίδευσε σπουδαστές από 68 χώρες τεσσάρων ηπείρων. Σε ότι αφορά την Ευρώπη προερχόταν οι καλύτεροι σπουδαστές του ( πτυχιακοί, μεταπτυχιακοί, δοκτορά ) από την Γερμανία, Σουηδία, Ολλανδία και Βουλγαρία . Στα πλαίσια εντατικών σπουδών του Δ.Δ.Δ. και της Θεωρίας των Διεθνών Σχέσεων ( 350 ώρες) προετοίμασε επί χρόνια με μεγάλη επιτυχία γενεές κατάλληλων σπουδαστών για σημαντικά εθνικά και διεθνή αξιώματα. Πολλοί από τους πρώην φοιτητές του έγιναν υπουργοί, ανώτεροι αξιωματούχοι των Ηνωμένων Εθνών και άλλων διεθνών Οργανισμών, διαπρεπείς επιστήμονες και ερευνητές, πρυτάνεις Πανεπιστημίων, σύμβουλοι κυβερνήσεων κ.λ.π. Ιδιαίτερα οι δικοί του Διδάκτορες ανήκαν στους επιτυχέστατους. Για αυτό βραβεύθηκε πολλές φορές απο το Πανεπιστήμιο ως πολύ επιτυχής „Πατήρ Διδακτόρων“. Από λόγους της φτωχής προέλευσής του προωθούσε συστηματικά φτωχούς σπουδαστές απο αγροτικές και εργατικές οικογένειες. Έτσι είχαν πολλοί απο αυτούς την δυνατότητα να γίνουν διακεκριμένοι επιστήμονες.

Το 1988 ανακηρύχθηκε από ένα ειδικό πανεπιστήμιο της κολομβιανής ολiγαρχίας σε Τακτικό Καθηγητή Ερευνητή ( Catedratico Investigador ) στα επιστημονικά πεδία Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο, Θεωρία, Φιλοσοφία, Κοινωνιολογία και Μεθοδολογία του Δικαίου, Θεωρία των Διεθνών Σχέσεων, Γενική Μεθοδολογία των Βασικών και Προγνωστικών επιστημονικών Ερευνών. Η έδρα είναι διεθνώς μοναδική και ιδρύθηκε ειδικά για τον Π.Τ. Η ηγεσία του Πανεπιστημίου του ανέθεσε επισήμως την μετεκπαίδευση των καθηγητών στην „Γενική Μεθοδολογία των Βασικών και Προγνωστικών Επιστημονικών Ερευνών“ συμφώνως με διεθνή κριτήρια. Το Πανεπισήμιο του απέδωσε τον τίτλο „ Asesor Cientifico Superior“ „Ανώτερος Επιστημονικός Σύμβουλος“. Υπό την ιδιότητα αυτή του εδόθη το δικαίωμα να αξιολογήσει την εργασία των επιστημονικών συμβούλων ( καθηγητές, αντιπρυτάνεις, κοσμήτορες κ.λ.π.) από ισπανικά Πανεπιστήμια. Το Πανεπιστήμιο του χορήγησε εκτός τούτου την αρμοδιότητα να εξετάζει και να αξιολογεί τους „σπουδαστές“ του καθηγητές του Πανεπιστημίου, οι οποίοι τον ονόμαζαν τιμητικά „Maestro“ (Δάσκαλε) .Ταυτόχρονα ήταν Director de Investigacion de Doctorados. Ο Π.Τ. είναι σε επιστημονικούς κύκλους διεθνώς γνωστός ως Panos Terz.

Ως τώρα εξέδωσε 190 επιστημονικές μελέτες, μερικές σε εξειδικευμένα περιοδικά διεθνούς ολκής καθως και επιστημονικά βιβλία σε πρωτότυπα θέματα σε επτά γλώσσες σε μερικές χώρες. Το 2006 τού πρότεινε ένα ειδικό Πανεπιστήμιο του Βατικανού στενή συνεργασία στο πεδίο των βασικών και προγνωστικών επιστημονικών ερευνών ιδιαίτερα στούς κλάδους Δ.Δ.Δ. και Θεωρία των Διεθνών Σχέσεων. Ταυτόχρονα ανέλαβε το Πανεπιστήμιο να εκδώσει όλα τα έτοιμα βιβλία του με πανεπιστημιακά έξοδα για εκτύπωση και μετάφραση. Στον εκδοτικό οίκο του Πανεπιστημίου προετοιμάζονται ήδη τρία Standard-Βιβλία (περίπου 900 σελίδες) σε πρωτότυπα θέματα για έκδοση από το επόμενο έτος. Θα ακολουθήσουν και άλλα βιβλία. Από το 2005 εκδίδονται ειδικά συγγράμματά του. Γενικά πρόκειτα για αποτελέσματα πολύχρονων ( απο είκοσι ως πενήντα χρόνια) εντατικών βασικών , προγνωστικών, διεισδυτικών και διακλαδικών επιστημονικών ερευνών. Σε ηλεκτρονικές ελληνικές εφημερίδες δημοσίευσε έως τώρα 250 εκλαϊκευμένα επιστημονικά σχόλια σε θέματα του ΔΔΔ, των Διεθνών σχέσεων και της ανώτερης εγκυκλοπαιδικής μόρφωσης. Συνέγραψε 90 επιστημονικές γνωματεύσεις άμεσα για δύο κράτη και για τα Ηνωμένα ¨Εθνη και έμμεσα για ακόμη τέσσερα κράτη.

Υπό την ιδιότητα του επιστημονικού συμβούλου συνέβαλλε στην γερμανική ενοποίηση. Περί αυτού υφίστανται επίσημα ντοκουμέντα. Συνέγραψε πρό είκοσι ετών και άλλες γνωματεύσεις του είδους „top secret“. Ο Π.Τ. κατείχε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας υπεύθυνες θέσεις μ.α. :Υπεύθυνος του Τμήματος ξένων σπουδαστών της Νομικής Σχολής (1973-1976 ,1988-1992), Επιστημονικός Ιθύνων τριών μεγάλων ( οχτώ ως δώδεκα επιστήμονες) πολυεθνικών Ομάδων Ερευνών ( 1976-1994), Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου (1973-976, 1988-1992) , Διευθυντής για Εκπαίδευση και Μετεκπαίδευση του διεθνώς περίφημου „Institut für Internationale Studien“ και Διευθυντής του ΕΕ-Προγράμματος ERASMUS (1990-1995). Για τις επιστημονικές επιτυχίες του βραβεύθηκε σε κρατικό και πανεπιστημιακό επίπεδο πολλές φορές. Ήταν μέλος της „Γερμανικής Εταιρίας Διεθνούς Δικαίου“ και της „International Law Association“.

Στα πλαίσια της ανώτερης εγκυκλοπαιδικής μόρφωσης ασχολείται από το 1960 ερασιτεχνικά με την Αρχαιολογία (ειδικά με την Μεσολιθική και την Νεολιθική Εποχή καθώς και με την Εποχή του Χαλκού ),με την συγκριτική παγκόσμια Ιστορία του Πολιτισμού και της Λογοτεχνίας, με την Μυθολογία και την Ετυμολογία, συστηματικά με τους αρχαίους πολιτισμούς της Μέσης Ανατολής , των Χιττιτών, της Ινδίας και της Κίνας, απο το 1973 ερασιτεχνικά με την Μουσική ( μεσαιωνική, κλασσική, παγκόσμια δημοτική), από το 1977 συστηματικά με τις βάσεις και την Ηθική των παγκόσμιων Θρησκιών , απο το 1985 επιστημονικά με την Εθνολογία (προέλευση, φυσιογνωμία και νοοτροπία ) των ευρωπαϊκών και μερικών ασιατικών λαών και από 1995 ερασιτεχνικά και συγκριτικά με τους διφθόγγους στις αρχαιότατες ινδοευρωπαϊκες γλώσσες (Χιττιτικά, Σανσκριτική, Αρχαία Ιρανικά, Αρχαία και Νέα Ελληνικά, Λατινικά και Νεοκελτικά ). Ο Π.Τ. ασχολείται εντατικά με τον αθλητισμό. Γράφει ποιήματα.

Η φιλοσοφία της ζωής του είναι η εξής : Υπάρχει μία Θρησκεία : η Εργατικότητα, μία μεγάλη Θεότητα : η Γνώση , ένας ιερός Ναός : η επιστημονική Βιβλιοθήκη και τέσσερεις ειδικές Θεότητες : η ατσαλένια Θέληση, η σιδερένια Αυτοπειθαρχία, η γρανιτένια Αντοχή και η θελκτική Αφροδίτη.

Από την πλούσια εμπειρία της ζωής του και από τις πολυποίκιλες γνώσεις απορρέει το εξής συμπέρασμα : Βαθύτατη απέχθεια απέναντι στα απάνθρωπα και τυραννικά ολοκληρωτικά καθεστώτα. Ουμανισμός και Ολοκληρωτισμός είναι Contradictio in adiecto ( οξύμωρον ).

Από το 2003 είναι συνταξιούχος. Έχει ένα γιό (52 ετών, πέντε επαγγέλματα, από τα οποία δύο πανεπιστημιακά : Παιδαγωγική, Νομικά ) και δύο εγγόνια (25, 27 ετών, απόφοιτοι της Εμπορικής οικονομίας , του Marketing και του Management ).
 



   
  Seitenanfang

© 2007 by Panos Terz
Zuletzt geändert am 23.11.2012